مسیر خوشبختی

جان منزل جانان عشق ، دل عرصه جولان عشق

تن زخمى چوگان عشق ، سرگوى در ميدان عشق

هم طالب و مطلوب عشق ، هم راغب و مرغوب عشق

خواهنده و محبوب عشق ، عشق است هم خواهان عشق

هم قاصد و مقصود عشق ، هم واجد و موجود عشق

هم عابد و معبود عشق ، عشق است سرگردان عشق

هم شادى و هم غم بود، هم سود وهم ماتم بود

عشق است اصل دردها،عشق است هم درمان عشق

عشق است مايه درد و غم ، عشق است تخم هر الم

هم سينه ها بريان عشق ، هم ديده ها گريان عشق

هم مايه شادى است عشق ، هم خط آزادى است عشق

هم گردن گردنكشان ، در حكم و در فرمان عشق

بس يونس روشن دلى ، كو را نهنگ عشق خورد

بس يوسف گل پيرهن ، در چاه و در زندان عشق

دل را سزا جز عشق نيست ،جان را جزا جز عشق نيست

راحت فزا جز عشق نيست ، من بنده احسان عشق

جنت بود بستان عشق ، دوزخ بود زندان عشق

آن پرتوى از نور عشق ، وين دودى از نيران عشق

بر خوانِ غم مهمان منم ، زان مى خورم خون جگر

خون جگر سازد غذا، هر كس كه شد ميهمان عشق

بر عشق بستم خويش را، بر خويش بستم عشق را

تا عشق باشد زان من ، من نيز باشم زان عشق

عشق است او را راهبر، از عشق كى باشد مفر

عشق است دلها را مقر، جانها است هم قربان عشق

تاباشدم جان دربدن ، از عشق مى گويم سخن

عشق است جان جان من ، اى من بلا گردان عشق

اى فيض فيض از عشق جوى ،تا مى توان از عشق گوى

از جان و از دل دست شوى ، شو واله وحيران عشق