مسیر خوشبختی

استفاده درست از دستور و جايگزين هاي آن دستور درست ،

دستوري است كه : روشن باشد؛ نگوييم: از تو انتظار بيشتري داشتم؛ دقيقا بگوييم چه انتظاري كوتاه باشد ؛نگوييم: مگر قرار نبود وقتي از مدرسه آمدي ، لباسهايت را جمع كني…

بگوييم : عزيزم لباسهات توضيحات اضافه ندهيم؛ نگوييم : پس من تا نيم ساعت ديگه ميام ، بايد اتاقت … گاه به جاي دستور، احساسمان را بگوييم؛

بگوييم :دوست ندارم ، لباسهايت را روي زمين بريزي گاه به جاي دستور، پرسشگر باشيم و همراه؛ بگوييم:مسواك زدي؟ بيا با هم مسواك بزنيم گاه به جاي دستور، توصيف گر باشيم و صبور؛

نگوييم: در حمام اينقدر آب نريز؛ بگوييم: آب تشت سر رفت. و از آنجايي كه بلافاصله به حرف نمي كند، بايد صبور باشيم بگوييم اين كار را بكن و نگوييم اين كار را نكن؛ روي مبل مي پرد؛

نگوييم : نپر ؛ بگوييم : بيا روي بالش، بپر به جاي دستور صريح ؛ بگوييم، رفتارش خطاست؛ نگوييم ديگر نبايد عروسكت را پرت كني.

بگوييم: عروسك رو كه پرت نمي كنن. توپ رو پرت مي كنن هميشه دستور قاطع ندهيم؛ و اينقدر اين كلمات را به كار نبريم

:بنشين ؛ بيا ؛ زود ؛ بايد… گاه به جاي دستور، پيشنهاد دهيم؛ نگوييم زود از روي ميز بيا پايين؛ بگوييم: خودت مياي پايين يا من بيام تا بپري توي بغلم به همراه دستور بار هيجاني درست نكنيم؛ نگوييم: اتاقت را تميز كن مهمان داريم.

اگر مجبوريم، بار هيجاني را بگوييم؛ ابتدا بار هيجاني را بگوييم و بعد دستور را

خدایا توفیق تربیت صحیح فرزندان را به ما عنایت فرما